Mijnhoutoer 2012.

Zoals bekend organiseer ik sinds enkele jaren eens per jaar een toertocht voor de leden van de BMC. Afgelopen augustus was ‘ie eigenlijk gepland, maar ivm het vreselijke hondenweer toen verplaatst naar 21 oktober j.l. En zo zaten Akke en ik die zondagochtend met het zweet in de handpalmen te wachten op wat komen ging. We waren de avond ervoor niet op clubavond geweest, ivm een Skip-bo feestje van oom Bertus die 70 werd, dus we hadden geen idee hoeveel man/vrouw er zouden komen. Op een gegeven moment hoorde Akke gebrom aankomen, en ging bij de achterdeur staan luisteren of het veel of weinig gebrom was…..volgens haar was het veel gebrom, en dat klopte…Els, Karin, Jeltje, Gerard, Jan, John en Paul kwamen in colonne de straat in rijden.

Een heel spektakel in de straat en overal kwamen de buren voor de ramen kijken wat er aan de hand was. Een buurman nam zelfs foto’s…

Na wat bijpraten en koffie met keek, werden de motorpakken weer aangetrokken en gingen we op pad. Het weer was niet heel mooi….het miezerde wat, en dat was niet wat Helga me voorspeld had!!! Gelukkig kan ik van Helga veel hebben en ik hield moed dat het beter zou worden. We waren een 5 minuutjes op pad richting Kampen toen we even stopten bij een benzinepomp en toen ging de Transalp van Karin niet meer aan…zelfs geen lampje en geen klik te horen??? Dus de halve kuip gesloopt om de zekeringen te checken, maar daar was niets mis mee…en na wat gerommel met het zekeringenblok deed ‘ie het ineens weer!?! Schiet mij maar lek…zei Karin, hetgeen we maar niet gedaan hebben…dat geeft zo’n rommel. We konden weer verder. Bij Kampen de IJssel over en aan de andere kant terug richting Hattem. Nou zie ik jullie denken….oh, het bekende rondje Zwolle-Kampen-Deventer… Maar ik had me er niet met een Jantje van Leijen afgemaakt, want we doken regelmatig de polder in op zoek naar de leukste weggetjes met de wildste herfstkleuren…(om met Rob de tuinhomo te spreken).

Mijn persoonlijke voorkeur is altijd een stukje onverhard en dat was ook dit jaar weer gelukt. Ik weet dat ik daar niet iedereen een plezier mee doe, maar dit viel wel mee, en de weersomstandigheden waren ook niet te nat. Al doende waren we om Hattem heen gereden en kwamen we op de IJsseldijk uit. Een paar km verder moesten we er weer af richting Oene, en kwamen we een omleiding tegen. Maar zelfs die omleidingen zorgden niet voor vertraging, het ging allemaal gesmeerd en we reden zo de goede route weer op. Ik had wel steeds als we weer een dijkje opdraaiden een vreemd gevoel waar ik de vinger niet kon opleggen. Pas na enkel stukken dijk schoot het me opeens te binnen… De JVS-reflex!!! Omdat ik het hele seizoen nog geen rit met Jan gereden had was de reflex een stuk minder geworden, maar hij was er nog wel. Echter gaandeweg de rit bleek me dat ik de reflex waarschijnlijk bij het oud-ijzer kan zetten, want ik denk dat hij niet meer nodig is. Onderweg kwamen we de Zundapp-club tegen…prachtig om te zien, sommigen met hoog stuur en veel met lange jas.

De pauze was in Deventer. Eerst nog even langs de hoeren, maar op deze zondagochtend, net middaguur, waren maar 2 ramen bezet, dus er viel niet veel te zien. Dus zetten we de motoren bij de Brink in Deventer en gingen een pannekoekje happen bij Ot & Sien. Of we gereserveerd hadden…… er zat nog geen hond, want ze waren net een minuut open, en toen we weggingen zat er 3 man… dus bull-shit, of we gereserveerd hadden…..

Maar de pannekoeken waren groot en lekker, en Gerard had sate met brood en kreeg daar de hik van…je begrijpt dat wij niet meer bijkwamen. Het tweede gedeelte ging vanuit Deventer via een stukje IJsseldijk richting Zwolle en toen weer het binnenland in. Het was droog geworden, en de temperatuur was heerlijk om te rijden. En direct weer een stukje onverhard waarvan de kuilen nu iets dieper waren dan het eerste stuk…ik verkeek me zelf net toen ik wat gas gaf en KLOENKKK…die kuil had ik beter kunnen ontwijken.

Het volgende stuk was echter, (al zeg ik het zelf) weer een heel mooi stukje Overijssel en via Den Nul kwamen we weer op de IJsseldijk.
Bij Zwolle in de buurt gingen we via Herxen door de Zwolse uiterwaarden over kleine weggetjes waar het deze zondag heerlijk rustig was zonder al die wielrenners die daar normaal de boel onveilig maken. Dat gold vandaag trouwens voor de hele route.

Niet alleen wielrenners maken de boel onveilig…ook wandelaars. Een stel was met twee kleine poedels aan het wandelen, en de man werd afgeleid door onze komst. Echter ook de poedel van zijn vrouw die voor zijn voeten stil ging staan. De man stapte dus op de pootjes van de poedel van zijn vrouw, en beiden schrokken ze zich wild….. Als blikken konden doden had daar nu een weduwe met twee poedels, waarvan een mank, gestaan. Je snapt dat we wederom niet meer bijkwamen…. Ook kwamen we de Zundapp-club weer tegen…die hebben vast mijn route van afstandmeten.nl afgehaald, en reden in tegenovergestelde richting!!   De laatste lootjes langs de voormalige IJssel-sluizen van Zwolle, en na een stukje rondweg kwamen we weer in het illustere Stadshagen aan. John en Gerard gingen meteen door, de rest nam nog een sapje en een uurtje later was de rust in huize Mijnhout weergekeerd. Gelukkig vonden allen het een hele mooie rit. Ik was zelf ook niet ontevreden, dus al met al een hele prettige dag. Vanavond spare-ribs, en bij de koffie een likeurtje, wat wil een mens nog meer.

Luitjes, bedankt voor de moeite om naar Zwolle te komen, volgend jaar weer, ik heb al een mooie route op het oog.

Groetjes, Onno en Akke.