Avonturen bij de benedenburen

 

Het motorvirus had mij behoorlijk in de greep en omdat ik weinig gelegenheid heb om tochten te maken, besloot ik, weliswaar huiverig voor het bochtenwerk, mij op te geven voor het clubweekend in België. Pas na aanmelding heb ik eens gekeken waar Bertrix nu eigenlijk lag. Jawel, zuidelijker in België kan haast niet, een ritje van 332 km over de drukke rondweg om Antwerpen, langs Brussel en Namen, een en al snelweg. Brrr.

De weersvoorspellingen waren niet veelbelovend, al was het droog en zonnig toen Ruben en Carina ons op de koffie ontvingen. Na het bakkie troost gingen we op pad, Carina en Akke in de auto, Ruben, Onno, Karin, Bianca en ik op ons gemotoriseerde ros. Eenmaal op pad veranderden de weersomstandigheden snel, stortbuien, windvlagen; koud en nat werden we. En druk dat het was. Wat mij betreft mag de overheid de stimuleringsmaatregelen voor het vrachtverkeer meteen intrekken. Ook 6 kilometer of meer filerijden vanwege wegwerkzaamheden (geen werkzaamheid gezien), weer een nieuwe ervaring voor mij! Na Antwerpen een broodje uit de kofferbak, gelukkig brak de zon door en konden we ons opwarmen.

 

Zo’n 30 km voor het eindpunt belandden we weer in stortbuien en arriveerden we alsnog kletsnat bij de Gîtes de la Menuiserie, dat 2 vakantiewoningen onder een kap bleek te zijn. Het was een leuk huisje, de messen aan vervanging toe, maar redelijk schoon en het enige wat we echt misten was een waterkoker. De weg bleek niet intensief gebruikt te worden, dus kun je spreken van een rustige ligging. Veel grond eromheen, speeltoestel voor de jeugd, riviertje om te poedelen, kapelletje om te bidden. Voor ieder wat wils, dus. Er werd meteen proviand ingeslagen en daarna bereidde Onno een overheerlijke spaghetti bolognese met courgettes. Dat was smullen! Na de maaltijd zetten Ruben en Onno de rit voor de volgende dag uit.

 

De volgende dag stralend weer en .... warm! Paul kwam juist op tijd voor het ontbijt aantuffen, toen waren we compleet. Wintervoeringen eruit, even kijken naar de kapotte uitlaat – gelukkig viel het geluid mee- en op pad. Rondje rond Bouillon. Was prachtige rit, mooie vergezichten, afwisselend landschap en het bochtenwerk kwam zowaar langzaam op gang. Langs de weg bij een friterie een oversized bakje mét, O ... lekker slecht.
’s Avonds ieder zijn eigen maaltijd gebakken en ijs en koffie met Amaretto toe.
Daarna werd de route voor zondag uitgezet door Carina en Paul.

 

Ook deze zondag een prachtige dag en wederom was er een prachtige tocht uitgezet. Sommige delen hebben we meerdere malen in verschillende richtingen bereden want ook de plaatselijke autocrossclub had een route uitgezet, waar wij natuurlijk niet over of door mochten, dus stuitten wij regelmatig op barrières. Dit kon de pret echter niet drukken, na een heerlijke lunch in het pittoreske Rochehaut, nu en dan Frankrijk inwippend, kwamen wij voldaan terug op honk om nog even van de warmte en rust te genieten.                                                                       Er was nog veel over van de vorige avond, dus mocht wij ieder weer ons eigen prakkie klaarmaken en Carina maar toekijken... Top dat je je er zo goed doorheen hebt gebeten (!), Carina!!

Na enige discussie over het ronkvermogen van Karin, de slaapeigenschap- pen van de bank in de woonkamer, het oplaaien van het vuur in de houtkachel, werd er nog een kaartje gelegd en gingen we voor de laatste maal in het huisje slapen.

De volgende dag terug naar Nederland. Gelukkig volop zon, wel druk op de weg –ik speelde zwaan kleef aan achter Ruben, benauwd dat ik de weg kwijt zou raken. Plotseling verdween Bianca uit het zicht, naar later bleek met pech naar de vluchtstrook, maar de galante begeleiders Onno en Paul hielden haar gezelschap. Nog even een kopje koffie op het zeer warme terras bij Carina en Ruben en toen terug naar huis.

Voldaan over een oergezellig, ongecompliceerd, gastronomisch en vooral motorheerlijk weekend. Dank je wel, medemotoristen!

Jeltje