Bambitreffen 2012.

Alhoewel het ‘Bambi-gevoel’ bij ons dit jaar in het geheel niet aanwezig was, gingen we toch vol goede moed richting Weert. Met een geleende tent, want vorig jaar hadden we de oude, na jaren trouwe dienst, laten inslapen….  Ik zal verder niet uitweiden over
‘wat-doe-ik-hier-momenten’ want die waren er niet en we gaan volgend jaar gewoon WEER!!!!(t)

Over het weer(t) hoef ik het hier natuurlijk niet te hebben.
(Je zal maar aan het strand gezeten hebben….IN DE MIST,…hahahahahahahahahahahahaha)

De vrijdagavond gaan we (en hen die meewillen) traditioneel uit eten in Weert. Dit jaar waren we met 5 personen. Heerlijk gewokt en     ge-tepanyaki’t. Tussendoor Sushi en uitgebreid ijs toe. Je snapt dat we een ruime taxi terug nodig hadden. Dat werd een grote Amerikaanse Yellowcab, en aldus werden we in stijl vervoerd. De avond was nog lang en gezellig.

Zaterdagochtend uitsmijters en koffie…., even relaxen bij de tent en op naar Weert voor vlaai en koffie. Het zaakje waar we de laatste jaren zitten had nwe eigenaars en was niet meer wat we gewend waren. De baileys met slagroom bij de Cappucino was natuurlijk lekker, maar de vlaai was minder. Volgend jaar maar even verder een nieuw terras uitzoeken. (Als ze maar wel een fris toilet hebben, want dat wordt frequent bezocht!!) Na bezoek aan de super gaan we met fris, chips, leesvoer, meloen en sauzen weer naar Straalstaalbedrijf Cuypers, op wiens terrein het treffen nu al voor de 38e keer georganiseerd was.

De middag wordt relaxed doorgebracht, alhoewel….niet voor iedereen. De Honda van Els wilde niet starten en was alleen na aanduwen tot leven te wekken. Na inspectie door diverse technische lieden, en het blank schuren van de pootjes van een zekering met moeders nagelvijl, (want daar zal het wel aan liggen!!), had Els toch haar hotline met de ANWB dit jaar al voor de 2e keer nodig. Het gele gevaar verscheen een 1,5 uur later en wat gebeurde er…….1 druk op de knop en de Honda snorde mooi rond. Ik heb in een kleurenwaaier geprobeerd om de kleur die Els op dat moment kreeg op te zoeken, maar die kleur bestaat niet….hou het maar op een soort fluor/signaal-rood…………… Gelukkig gaf de Honda weer de geest na een keer het contact uit, dus de goede man was niet voor niets gekomen. Waarschijnlijk was de dynamo van ons heengegaan, en dat zou op een zaterdagmiddag niets meer worden. De accu ging mee, zou helemaal volgestopt worden met groene stroom, en maandag dan er weer in, om zonder stoppen naar huis te kachelen.

Het was inmiddels zaterdagavond, en de bbq was weer ouderwets heet. Worstjes, speklappen, karbonades, wenkbrauwen en onderarmbeharing….het schroeide allemaal dicht of weg. De meloen viel ook ten prooi aan dorstige BMC-ers en voor je ‘t wist was de avond al weer ten einde. Oh ja, Marcel werd nog gehuldigd. Voor de 25e keer Bambitreffen. Wat mij betreft mag ‘ie ook nog een prijs voor de meest dappere vleeseter van het treffen….

Zondag is dan de rit waar het allemaal om draait. Helaas waren er dit jaar minder zijspannen en solo’s dan anders, (Crisis, what crisis?!?) maar de stoet was nog steeds indrukwekkend. En als er dan een paar oudjes langs de kant zitten die een groot bord met…’JONGENS BEDANKT!!! EN EEN VEILIGE RIT’ aan een lantaarnpaal hebben gehangen, dan doet dat wel wat met je. (of word ik nu echt een sentimentele ouwe lul…???) Vooral de stukken door dorpjes en de laatste km’s door Weert zijn prachtig met al dat enthousiaste publiek.

Al met al is de BMC-delegatie niet meer zo groot als in de hoogtijdagen, maar Bert, Gert, Piet, Jasper, Pascal, Johnny, Els, Ruben, Marcel, Akke, Jan, Andre, Moniek, Jacques, Dorine, Bas, Rob, en ondergetekende waren er. Oh ja, Henk en Hetty waren ook zondagmorgen gekomen, en reden met een touringcar de route mee.

Rest mij nog wat memorabele feiten te noemen.

·         De loten van ’t Guzzi-vrouwtje leverden inderdaad prijs op.

·         Ze zoent trouwens lekker……

·         Els lust ECHT geen normaal bier meer…

·         Als het vlees vroeg op is, zoek dan bij Marcel onder de tent…

·         Laat de vrouwen niet alleen thuis, ze kopen alles wat los en vast zit…

·         Je dochter zal je maar ‘he…bierbuik’…. Sms-sen.

·         De sms van Els maandag dat ze veilig thuisgekomen was.

·         Ga wandelen OF slapen.

·         Aan een dikke sigaar moet flink gezogen worden.

En het enige minpunt van dit treffen…. Karin kon niet komen. Een ongelukkige val tijdens het beklimmen van haar volledig bepakte motor zorgde voor een verdraaid iets aan een been.

Uiteraard hebben we op haar geproost, en de organisatie ingelicht dat de oud-bruin consumptie dit jaar geen hoogtepunt zou bereiken.

Ik laat het hierbij. Allen een mooie zomer gewenst!!!

Groetjes, Onno.