Clubweekend Baarnse Mc.
 

Met het dramatische weer van de afgelopen zomer in het achterhoofd werden de voorbereiding voor het clubweekend getroffen. De helm werd in de Rain-X gezet, de motorjas en de ‘waterdichte’ binnenjas werden separaat ruim ingespoten met siliconenspray, evenals de leren broek en de zomerhandschoenen. De tas ging in dubbel plastic achterop. En ook een regenpak hoorde tot de standaard-uitrusting. Met Akke achterop arriveerden we ruim op tijd bij  ‘De Gevulde Paarden’ in Amersfoort alwaar het verzamel- en vertrekpunt was. Na de grote mokken cappucino reden we met de zon in het gezicht…jawel!...naar het oosten.

‘We’ zijn dit jaar Ruben en Carina, Bianca, Karin , Akke en ondergetekende. De colonne van vier motoren en een Vectra verliet bij Zevenaar het land en we stoomden gestaag op richting Oberhausen. Na zo’n 165 km was het tijd om te gaan picknicken.  De vooruitziende blik van Carina had haar het idee gegeven om een koelbox met broodjes en beleg, fris en melk te vullen, zodat we bij mooi weer niet ergens in een restaurant hoefden te bivakkeren, maar lekker in de buitenlucht in de ‘ondertussen’ stralende zon.

Even voorbij Meschede hield bij Bestwig de A46 op. We zakten af richting Winterberg en vanaf Niedersfeld leidde de Garmin ons binnendoor, over de werkelijk mooiste en smalste weggetjes, naar Braunshausen, naar het ‘Haus am Bach’.

Nu hebben we vaker mooie en aparte huizen gehuurd, maar deze vond ik de mooiste tot nu toe. Een prachtig oud vakwerkhuis, waar je bukkend door de diverse deuren moest, waar de vloeren van de verdieping schots en scheef waren, maar met een inpandige garage, en verder mooi gerestaureerd met oog voor detail. Doe daar een ruime badkamer en perfecte bedden bij, en je kan me wegdragen…

Na het uitpakken en installeren gaan we direct inkopen doen in een naburig dorp. Zo’n grote super met apart een getränke-winkel. Mijn god, wat een keuze aan bier. Na veel wikken en wegen nam ik een licht lemon-biertje mee, ivm het mooie weer, en Ruben een dunkel Franciskaner Weisbier. Dat dacht hij tenminste, want in Braunshausen terug bleek het echt witbier te zijn….. Voor deze eerste avond stond gourmetten op het programma. Dat is het voordeel van een auto mee, je kan er in donderen wat je maar wil…o.a. colaballen en een gourmetstel…ruimte zat. Na het eten koffie mèt, en kaarten mèt…het was nog lang gezellig.

En dan doe je de zaterdagmorgen de gordijnen open en….oh-oh, wat boffen we toch met het weer. Ontbijt buiten in de tuin met versgebakken duitse broodjes, eitje, enz..enz… En daarna starten we de ijzeren rossen op voor een mooie toer door het Sauerlandse landschap. Ruben en ik hadden thuis op de pc alletwee al een rit uitgezet, dus het was de Garmin aanzwengelen en gaaaaaan….en genieten.

Voor Bianca was het de eerste keer met de motor in bergachtig gebied, maar dat merkten we niet. Ze reed achteraan de groep in eigen tempo gestaag door, en de keren dat we bij een afslag even moesten wachten waren op de vingers van èèn hand te tellen.

We kwamen ook door gebied waar Akke en ik op vakantie waren geweest, dus daar ben ik even voorop gegaan voor een stukje onverhard, en de mooiste wegen rondom Beddelhausen. In Holzhausen stopten we bij ‘Heidi’s Futterkiste’. Een schnitzel kostte 5 à 6 euro, dus je snapt wat er weggestouwd werd. Met z’n zessen voor net 50 euro…en goed!!

Eind van de middag kwamen we verhit thuis van deze prachtige dag, en werd na het douchen en inpilzen de BBQ aangezwengeld. We hadden nl. voor de vrijdag iets te veel vlees gehaald, dus met een klein beetje extra inkopen konden we vandaag ruim BBQ-en. En de avond was nog lang en gezellig.

Zondag was de zon helaas niet te zien bij het openen der oogjes. Maar dat deerde ons niet, want het was wel droog dus we gingen wederom op pad.Dit keer richting de Edersee. Wederom schitterende wegen en bochten en stijging- danwel daling-percentages tot wel 15%!!! Onderlangs de Edersee kwamen we helaas tot de ontdekking dat je er, ook met de motor, niet verder kon. De Garmin gaf aan van wel, maar dat vonden we toch te link. Dus terug langs het meer, geen straf want mooi rijden, en aan de andere kant van de behoorlijk droge Edersee, een Konditorei met terras bezocht voor Torte en Kaffee. Door de Konditorei heen konden we de Edersee zien, dus terras aan See. Bovenlangs de Edersee bleek het meer later toch echt een See te worden. Ruben was daar zo van onder de indruk dat hij, toen een plaatselijke dorpsgek op de stoep spontaan de hand opstak, acuut in de remmen ging. Ik had de vent ook gezien en reageerde daardoor vlot, en er kwam een ‘Tjeeeeeeeeezis’ vlak langs me heen scheuren, want wie rekent daar nou op….. Onderweg kwamen we bordjes met Sommerrodelbaan tegen, en daar moesten we natuurlijk even van de berg af rasen…kicken!!!

Aan de overkant van de Edersee kwamen we werderom aan het eind van een doodlopende weg uit. Chips….dan eerst maar even bij doornroosje de inwendige mens versterken. Dit etentje werd eniogszins verziekt door de vele wespen die ons lastig vielen. Alhoewel we er diversen hebben ‘gekraakt’ tegen een colaflesje bleven ze maar komen.

Later vervolgden we de rit en voerde Ruben ons naar de volgende doodlopende weg. Eerst was het dusdanig onverhard en stijl naar beneden dat we maar omkeerde, en even verder reden we tussen de wandelaars door, die allen heel vreemd keken, of mee wilde liften, dus we mochten daar duidelijk niet rijden, en kwamen we bovenop een stuwdam uit. Wel heel mooi uitzicht en wat fototjes gemaakt, maar toen vlug weer weg voordat iemand de Hermandad zou bellen.                                                          Verder ging de route naar ’t huisje gesmeerd, op een klein benzinepomp-incident na, wat ik hier verder niet uit de doeken zal doen. (Komt op de clubavond vast wel ter sprake) Tegen vieren waren we terug, en een uurtje later barstte de bui los, en hield die avond niet meer op. Hoezo, mazzel….

Met de restanten van de vorige avond, (nog iets te veel meegenomen) werd het gourmetstel weer aangezwengeld, (tip: gebakken banaan met geitenkaas) en later werd er voor de verandering om geld gekaart. Omdat we niet genoeg stuivers hadden, speelden we met dubbeltjes. Ik zal er verder niet over uitweiden, maar de terugreis heeft mij aan benzinekosten niet veel gekost…………..

Ondanks een paar flinke buien na Oberhausen en in Nederland ging de terugreis vlot, en van Amersfoort naar Zwolle ging het nog vlotter.

Ik heb me prima vermaakt, de omgeving, het huis en gezelschap waren top.

Dus bij deze…medereizigers, bedankt!!

Grtjs…Onno.