Bambitreffen 2010.

 

In de aanloop naar het 36e Bambitreffen leek het erop dat we redelijk weer zouden krijgen. Na een (letterlijk) in het water gevallen hemelvaart-weekend leken de goden ons nu goed gezind. In ieder geval was het de 21e mei prachtig weer, dat kon alvast niet meer stuk. Zoals we al jaren doen gingen wij eerst met de auto en motor richting Amersfoort en pikken daar Ruben en Carina op. Akke was met de auto al op weg en ik zou de boel afsluiten en erachteraan komen. Zogezegd zogedaan, en ik ben bijna bij de snelweg als ik nog even naar beneden kijk of ik het toegangsbiljet tot landgoed ‘de Advocaat’ achter het plastic ruitje van de tanktas zie……………. Ik zie echter helemaal geen tanktas!!!!! CHIPS en POTJANDOSIE!!!! Dan toch maar even terug, want zonder de sperti, trekzalf en natte doekjes kom ik anders het weekend niet door…..

Uiteindelijk draai ik om net 9 uur de snelweg op, en sta om exact 09.30 uur bij Ruben en Carina voor de deur.

Akke is er natuurlijk al, en na het aanschouwen van de puinhoop in Huize Steenland en een bakkie troost laden we vlot de kampeerzooi ook in de Kia en op weg naar Haaren om de haarbal af te zetten.

Nu is een Zumo een mooi apparaat, en je schijnt er ook hele mooie routes mee te kunnen rijden. Maar om dan de binnenlanden van Noord-Brabant via zandwegen te gaan ontdekken is me iets te gortig. Gelukkig was ik zelf rechtdoor gegaan waar Ruben en de Kia afsloegen en stond ik uiteindelijk al even (stofvrij) te wachten bij de Beaglekennel toen Ruben en Akke/Carina eraan kwamen. Had ik daarom de Kia afgelopen week nog in de glanswas gezet?! Het leek wel of ze door de binnenlanden van Tunesië hadden gereden!!

 

Afijn, Sem werd gedropt en na een emotioneel afscheid en een stevige schouder van m’n vriend kon ik gelukkig weer verder rijden. Het verdere parcours naar Weert zou binnendoor gaan. We hadden immers tijd zat, en Zumo zou de weg wijzen. Inderdaad, mooie wegen met veel groen, geinige dorpjes en toen de binnenstad van Eindhoven……

Enige tijd later streken we neer bij Restaurant De Barrier vlak naast de A67 voor de lunch. Plaatjes onder de jiffy in het mulle grind en de lunch smaakte goed.

Na de lunch was het niet ver meer en op het laatste stuk evenwijdig aan de A2 keek ik weer naar het plastic ruitje van m’n tanktas en zag daar geen traanplaatje zitten……..

CHIPS en POTJANDOSIE!!! Plaatje vergeten bij het wegrijden van het restaurant. Eikel die ik ben. Maar Ruben zal er waarschijnlijk wel aan gedacht hebben, hoopte ik.

 

Bij aankomst op het treffen bleek Ruben helaas net zo’n sukkel te zijn als ik, ook hij was z’n plaatje met wegrijden vergeten. Gelukkig kon ik er een lenen bij de slagboom.

 

En als je dan de toegangsweg oprijd en het bos indraaid en de rij Boels-bakken ziet dan krijg je het weer….het Bambi-gevoel. Dat is niet onder woorden te brengen, dat moet je ervaren.

De tenten van afdeling Eemnes stonden er al, en zelfs Els was ook al meegekomen en na het neerzetten van de tenten ging het vlug op weg naar de nissenhut voor de eerste koele rakkers.

 

Die vrijdagavond gaan we altijd uit eten en dit jaar was de keuze op ‘De Bourgondier’ in centrum Weert gevallen. Niet omdat we gehoord hadden dat je daar lekker kon eten of zo, maar omdat daar op vrijdagavond de Steppegrasfrietjes bij een hoofdgerecht gratis waren. Aldus met de taxibus met Ruben Carina Els Jacques Akke en ondergetekende naar de Maaspoort. Uiteindelijk bleek het eten ook zeer van de lekkere te zijn, evenals de Steppegrasfrietjes die als een berg spaghetti op je bord lagen.

De vrijdagavond was nog lang vochtig en het vegen is niet gehaald, want ik moest met Akke mee naar de tent.

 

De zaterdag was het weer nog mooier. Strak blauwe lucht en al vroeg lekker warm. Uiteraard naar het dorp voor vlaai met koffie waar Bert en kids de boel al onveilig maakte. Piet was helaas niet meegekomen had last van een liesbreuk.

Op het terras in de zon zie je altijd veel leuks langskomen, zoals bijvoorbeeld een ober die de glazen terrasdeur eruit probeerd te koppen. Niet gelukt, wel veel hilariteit.

En uiteraard vertrekken we niet voordat het toilet er net zo uitziet en ruikt als een Boels-bak na een motortreffen.

 

Even shoppen voor de bekende zoutjes, meloenen en alcoholvrije drankjes. (om s’nachts de zeer droge strot na het buiten de tent urineren te kunnen spoelen)

De middag werd bij de tent doorgebracht met roddelblaadjes, een sappie, chippies, en zoete dingetjes.

 

De zaterdagavond is de BBQ-avond. Oudewets-lekkere karbo’s en dikke worsten die op het haar-schroeiend hete bakrek in no-time klaar zijn. Gelukkig had ik er aan gedacht om een brandweer-handschoen mee te nemen, dan kan je ook anderen behulpzaam zijn die wanhopig hun vlees proberen om te draaien terwijl de wenkbrouwen al aan het krullen zijn.

Ook deze avond was nog lang lekker tot ik weer met Akke mee moest naar de tent en het vegen HELAAS weer niet haalde.

 

Dan de zondag. Het was vandaag echt warm…..jongejonge wat boffen we dit weekend met het weer. Een ieder krijgt wat het toekomt….zeg ik dan altijd.

Met minder zijspannen dan ander jaren en ook minder solo’s was het toch nog een zeer indrukwekkende stoet. En al die mensen langs de wegen die zwaaien en applaudisseren….grandioos. Toch moest ik de middagrit verstek laten gaan, het was me te warm en papa ging een uiltje knappen.

Eind van de middag kwamen de die-hards van de middagrit terug en werd het weer tijd om naar de nissenhut te gaan. Eerst een bak Nassi-ei-sate, en later weer de sappige karbo’s. De temperatuur was deze avond weer heerlijk en we zijn eigenlijk niet binnen geweest. Alleen even om naar de nummers van de loterij te luisteren, maar helaas voor mij geen prijs. Er werd maar aangeknipt met de diverse fototoestellen, en ik zal hierna een kleine compilatie laten zien. Voor de verdere foto’s…zie de site van de club.

Het was deze avond zelfs na twaalven dat we het feestgedruis verlieten, maar helaas weer niet het vegen aanschouwd, ik moest weer met Akke mee…………….

 

De maandag was een ochtend van ontbijten, inpakken en wegwezen want voor elf uur moesten we de haarbal weer halen bij de Beagle-kennel in Haaren. Op zich zou het relaas van deze ochtend dus kort kunnen zijn. Ware het niet dat de weg tot aan de kennel natuurlijk helemaal duidelijk was. Echter, na het inladen van de hond konden we terug door Esch naar de A2 of naar de N65 en dan de A2. We besloten dezelfde weg terug te gaan. Echter, vlak voor Esch sloeg Ruben links af. Positief als ik ben dacht ik nog dat de Zumo een kortere weg naar de snelweg wist…we gingen immers pal Noord. Maar waarschijnlijk stond de Zumo in de repeat-stand, want na nog een weggetje links en rechts reden we weer over zandpaden……….en dit keer reed ik wel er achteraan!!!

CHIPS en POTJANDOSIE!!!

Daarom hoef ik nou voorlopig niet zo’n apparaat. Dan hoor ik er maar niet bij (volgens Johnny met drie meter bier op)

Ik snap best dat zo’n apparaat voor bepaalde doeleinden heeeeel handig is, maar ALS we volgend jaar weer naar Bambi gaan rij ik alleen een route die ik zelf ken.

 

Heb ik nou nog leuke intermezzo’s vergeten te vertellen of mensen niet genoemd, klim dan in de pen en laat het ons weten!!

Groetjes,  Onno.