De Amstellandrit

Na een nogal onstuimige maand Maart, met als klap op de vuulpijl een witte paas, vroeg menigeen zich af of op 30 maart het weer gunstig genoeg zou zijn onze eerste clubrit van 2008 te verrijden.

Om geheel uiteenlopende legitieme redenen bleek de BMC delegatie gereduceerd tot slechts 2 afgevaardigden.

Ironisch genoeg vond de rit plaats bij MC Motovatie waar de leden van deze club de clubnaam geen eer aandeden. Waarschijnlijk werd ook deze club getroffen door de 3 P’s namelijk pech , pijn en pekel.

Bij het verlaten van de Horstermeerpolder spat het hemelwater traag op het wegdek. Waarschijnlijk heeft de bui last van de afgelopen nacht ingevoerde zomertijd en had deze zich liever nog een uurtje omgedraaid.

Op naar Amstelveen waar ik rond 9 uur heb afgesproken met Jan van Slooten.

Er staan al diverse rijders voor het honk met elkaar te babbelen en het valt me op dat de deelnemers alleen maar van het kaliber ‘grijsaards’ zijn, waarbij ik gemakshalve even vergeet dat ik over 5 jaar ook de vrouw van Abraham de klamme hand sta te schudden.

Ik heb er dit maal zelf eens aan gedacht een toerboekjeblaadje mee te nemen waar ik zelf een, ik mag wel zeggen, erg rechte stempel op heb geplaatst. Ik erger me er altijd kapot aan als mijn ‘keurig’ ingevulde toerblaadje wordt verneukt door een lukraak scheef of ondersteboven geplaatste stempel. Waar kan een mens zich al niet druk over maken.

Bij het indraaien van de route zie ik een aantal bekende BBK’s staan waaronder ‘s-Graveland, Hilversum, Lage Vuursche, Maartensdijk. Gtvr.

Hoewel de rit niet direct het meest pittoreske van Nederland laat zien werd het bij Utrecht wel erg stedelijk van aard. Achter De Meern het natuurgebied ‘De Meije’ ingedoken en rond twaalven passeerden we een cafeetje met een megaterras waar nogal uitnodigende tekstsborden stonden uitgestald. Warme drank en uitsmijters besteld bij de alternatief uitgedoste uitbater die ik niet heb gecontroleerd op geitenwollensokken, maar hij zal ze wel aan gehad hebben. Hier leerden we les 1 van het nieuwe toerseizoen:

Vraag, alvorens een bestelling te plaatsen, of de goede man niet toevallig aan het sparen is voor emigratie naar zijn nieuwe huis op de Bahama’s.

Voor 1 koffie, 1 warme chocomel (wel met een punt slagroom waar je U tegen zegt), een uitsmijter spek en eenmaal kaas rekende Jan (het is zwaar lachwekkend en ik heb hierover nog lang nagehinnikt) de lieve som van 20 euri’s af. Jammer dat ik het gezicht van Jan niet heb gezien bij het aanhoren van dit belachelijke bedrag.

Toen de man tijdens een (dacht ik) gezellig gesprekje aangaf Nederland te willen verlaten omdat je als ondernemer met handen en voeten aan regeltjes bent gebonden, hadden alle alarmbellen al moeten gaan rinkelen.

Je kunt erover gaan zeiken maar als alles met smaak eenmaal door je keelgat is gegleden, kun je niets meer terug geven.

Hoewel de regen bij tijd en wijle met bakken uit de lucht komt is het best een prettige toerdag. De temperatuur is enigzins aangenaam, als je het vergelijkt met het weekend hiervoor. Het natte wegdek geeft me de gelegenheid vertrouwen te krijgen in mijn nieuwe achterband. Na 14 jaar Bridgestone Trialwing als experiment overgestapt naar een Michelin Anakee. Het rijdt lekker en voelt goed.

In het Amstelland een flink traject afgelegd over dijkjes waar aan beide zijden de schapen met lammeren staan te smullen van het sappige, groen gras en de weggetjes steeds smaller worden. Omdat zich voor deze rit maar 29 mensen hebben ingeschreven en er so wie so weinig volk op de weg is, worden we slechts eenmaal ingehaald door motoren. Dat is wel een heerlijke bijkomstigheid van een dag als deze.

Net na twee uur terug bij de startplaats waar de dame aan de inschrijftafel me attendeerd op mijn gescheurde motorbroek. Dat weet ik doos matroos, maar het wachten is op de tracering van een lekker zittende broek, waarop de, vast niet zo bedoelde, zachtzinnige opmerking ‘dat zal nog moeilijk worden’ (en bedankt) wordt geplaatst.

Na koffie als afsluiting Amstelveen verlaten en huiswaard gekeerd met de eerste 173 kilometers voor de toercompetitie op zak.

Karin