Clubweekend Vriezenveen. 7 t/m 10 september.

Eindelijk was het zover.

Vandaag zou de clubweekend-meute hier om een uur of 1 aankomen om te lunchen en dan gaan we toeristisch richting Vriezenveen. Waarom Vriezenveen (of all places)??

Nou ja, omdat het eigenlijk niet zoveel uitmaakt waar je zit met zo’n weekend. Schik heb je met zo’n zooitje ongeregeld toch wel. En omdat dit lekker in de buurt is blijven de (benzine-) kosten ook een beetje binnen de perken.

Akke en ik waren een week of wat geleden al even wezen kijken waar de villa precies was en we hadden een mooie route vanuit Zwolle uitgezet. Helaas kon niet iedereen meteen Vrijdagmiddag mee. Zowel Pia en Jan als Jacques en Dorine hadden oppas-perikelen en kwamen respectievelijk vrijdagavond en zaterdagavond. Carina moest nog werken en kwam straks tegen zessen.

Na de lunch aan de Raaigras werden de weekend-boodschappen in de Transit geladen, de afwas lieten we staan voor pa en ma Mijnhout, en we gingen op pad. Henk en Hetty gingen op eigen houtje die kant op met TomTom en Karin, Els, Ruben, Akke en ondergetekende reden de toeristische route. Via mooie binnendoor-weggetjes reden we via Herften, Hoonhorst en Emmen naar Dalfsen. Verder langs Kasteel Rechteren via Vilsteren naar Ommen. Van daar door bosgebied via Zeesse en Beerze naar de N36 die we overstaken en langs de Overijsselse Vecht naar Hardenberg. Via Hoogenweg en Venebrugge steken we de Duitse grens over. In Duitsland ging het niet helemaal als gepland, maar omdat de klok al aardig richting 16.00 uur kroop (dan konden we de villa in) namen we een stukje onverhard (oude smokkelroute) van Balderhaar naar Langeveen, weer in Nederland. Bruinehaar, De pollen en daar lag het illustere Vriezenveen. Henk en Hetty waren er al en zaten in het zonnetje te pimpelen.

En dan nu het sleutelverhaal…….

Normaal gesproken woont een sleutelhouder in de buurt van de gehuurde villa. Ruben en Karin zouden de sleutel even gaan halen. Toen ze na een kwartiertje nog niet terug waren was het van…’wat zouden die twee samen aan het doen zijn’. Na een half uurtje was het van…’ik rol m’n slaapzak hier buiten vast uit‘. Na een uur werden we toch ietwat ongerust…maar gelukkig, daar klonk wat uitlaatgeroffel en kwamen ze aan. De sleutelhouder bleek inderdaad aan de overkant van de weg te wonen op ’lopend’ zo’n 5 minuten afstand. Echter, wanneer je het adres in je Tommetje doet, je vervolgens via de N36 Vriezenveen verlaat om ergens op een industrieterrein uit te komen en op de ingetoetste straat slechts 1 huis tegenkomt met ook nog een verkeerd huisnummer, dan blijk je de VERKEERDE straat ingetoetst te hebben en heb je dus aan de meest moderne navigatie-technieken niets. Dat dit akkevietje het eerste van diverse navigatie-problemen dit weekend was konden we toen nog niet vermoeden.

De villa zag er van binnen veel beter uit dan de enigszins verwaarloosde buitenkant deed vermoeden. Grote eetkeuken met zeer ruime woonkamer. Bijkeuken, badkamertje, apart toilet, hal en twee slaapkamers beneden. Boven nog een badkamer, en 4 slaapkamers. Uitzicht over de weilanden, en achter een ruim terras waar je ook overdekt kon zitten. Naast de koelkast in de keuken stond er nog een grote doubleurs in de bijkeuken zodat alle drank mooi koel stond.

Vlug de motorpakken uit, boodschappen inruimen, badderen en aan de drank. Chippie erbij, beetje slap ouwehoeren, het was weer ouwerwets. Even na zessen kwam Carina aan en kon ondergetekende aan het diner beginnen. Ik vind het altijd leuk om een avond zelf wat te brouwen en vanavond was dat Beef Chimichurri. Geroerbakte gesneden Beef met peultjes en paprika. Daarbij een combinatie van rijst en flintertjes aardappel samen gekookt, en daarna gemengd met crme fraiche. En een soort saus van water met olijfolie en kruiden erbij om de boel wat op te pimpen. En als toetje simpel vla en yoghurt met geslachtsroom. Zelf vind ik het heerlijk en aan de reacties te merken vond de rest het ook te kanen.

Na het uitbuiken volgde de koffie met diverse likeuren en wederom geslachtsroom. Het werd langzamerhand donker en we hielden goed de weg in de gaten of we een rijkelijk verlichte U.L.O. (unidentified lowflying object) aan zagen komen. De afslag naar de villa toe was namelijk in het donker wat slecht te zien. Maar gelukkig kwam daar na enige tijd de Oranje 6-pitter met aanhanger en Jan en Pia aan. De rest van de avond was nog lang en gezellig.

De Zaterdag begon wat bewolkt en donker. Ontbijtje met afbakbroodjes en een eitje, en na de koffie besloten we naar Veenhuizen te gaan waar i.v.m. open monumentenweekend het gevangenismuseum gratis toegankelijk was. Met drie man bestudeerden we de kaart en vonden we uiteindelijk Veenhuizen vlak bij Onstwedde. Wel een eindje weg, maar we gaan rechtstreeks heen en dan zien we wel of we toeristisch terug gaan. Henk en Hetty met de bus achter de groep aan en via Hardenberg, Emmen en Stadskanaal leidde ik de meute naar Veenhuizen.

De gemeente Veenhuizen bij Onstwedde bleek echter geen gevangenismuseum te herbergen. Sterker nog, er was geen gevangenis en geen enkel ander museum. We bleken in het verkeerde Veenhuizen te zitten. Henk en Hetty hadden het in de bus al in de gaten want hun Tommy gaf onderweg aan dat ze steeds verder van de ingegeven Veenhuizen af reden. Want die Veenhuizen lag westelijk van Assen!!! Maar zie maar eens met de Transit een groep motorrijders in te halen. Dat is niet te doen.

Na dit toer-fiasco heb ik de leiding aan Jan overgegeven om ons met zijn Garmin naar het goede Veenhuizen te leiden. Na een mooie (gedeeltelijk onverharde) route door Grning en Drente strandden we echter in Rolde omdat de koppeling van de Honda van Els het begaf. Gelukkig reden we net stapvoets door het centrum en kon ze ’m zo aan de kant zetten. De gebelde wegenwachter was er binnen een half uur terwijl we aan de koffie zaten op een terras. Helaas kon hij er niets aanverhelpen omdat er met de koppelingskabel zelf niets aan de hand was. Het probleem zat ‘onderhuids‘. De Honda moest afgevoerd worden en zou dan na het weekend bij v/d Kuinder afgeleverd worden. Van het daadwerkelijk afvoeren van de Honda zijn uiteraard uitgebreid foto’s gemaakt. (natrlijk niet ter leedvermaak, maar om eventuele schade ontstaan door het vervoer aan te kunnen tonen) Met Els in de Transit gingen we verder.

Al met al was het wel steeds later geworden en toen we uiteindelijk in het juiste Veenhuizen bij het gevangenismuseum arriveerden was het al te laat om er nog in te gaan. Want 1700 uur zouden de Limburgers arriveren en 1800 uur hadden we afgesproken om uit eten te gaan, en er moest nog het een en ander aan drank en broodjes ingeslagen worden. Dus moesten we het museum helaas laten voor wat het was, mr we wisten nu in ieder geval waar het precies lag…………..

In twee groepjes reden we terug naar Vriezenveen. Een zeikploeg, (moeder natuur is onverbiddelijk) en een winkelploeg. Achteraf bleken we er goed aan gedaan te hebben om meteen terug in Vriezenveen te gaan shoppen, want in deze streng gereformeerde gemeente is na vijf uur zaterdagmiddag alles dicht.

Terug bij de villa werd er gebadderd en opgefrist.

Helaas waren Sjakie en Doortje nog niet gearriveerd en na telefonisch contact bleek dat ze nog even onderweg waren. We hadden echter om 1800 uur bij de een steakhouse in Geesteren afgesproken en moesten daar wel op tijd zijn. Zodoende zouden Jacques en Dorine daar rechtstreeks heen gaan. Met z’n allen in de Transit en de Vectra was de vreettent met behulp van Tommetje vlot gelokaliseerd. Het zag er allemaal zeer cowbojjig uit en de pelpinda’s stonden al klaar. Dat je de doppen op de grond mocht gooien vonden sommige dames maar raar…..dat doe je toch thuis ook niet????? Nee, maar hangen thuis de cowboylaarzen aan het plafond en lopen ze met steaks van een kilo te zeulen??? Nee?? Nou dan.

De voorgerechten beloofden al veel goeds wat de hoofdgerechten betrof. En gelukkig, we hadden de voorafjes net op tafel toen Sjakie en Doortje arriveerden. Ze bestelden ook vlug en toen kon het feest echt beginnen. Helaas was er ook life-muziek. Ik ben daar -als ik zit te eten- een fervent tegenstander van. Niets irriteert me meer dan takkeherrie wanneer je zit te kanen. Gelukkig werden we al gauw afgeleid door de giga-stukken vlees die op tafel kwamen. Over de toetjes zal ik maar niet beginnen want die waren in verhouding nog groter. H, Carina…..

Volkomen voldaan besloten we rond negenen de reis naar de villa te aanvaardden. Het voordeel van (alweer) Tommy is dat je dan eerst nog een rondje vreettent rijdt alvorens daadwerkelijk op huis aan te gaan.

In de villa werd er nog koffie met diverse likeuren, lekkere bieren, sangria, amaretto en wat al niet meer genuttigd alvorens de oogjes toe gingen.

De Zondag. Het weer was k…e. We besloten na het ontbijt om naar Raalte te gaan alwaar het Harley-Davidson Museum van Max Middelbosch is gevestigd. Echter, ik was in de veronderstelling dat een en ander pas vanaf 1300 uur open was dus er moest eerst nog wat getoerd worden. Nu is een routeplanner (niet Tommy maar Garmin in dit geval) een mooi systeem, maar eigenlijk moet je van te voren een route programmeren. Jan, het Leidend voorwerp van deze route, week echter steeds van de kortste route af om de tijd tot 1300 uur vol te rijden. Zodoende zagen we na zesentwintig keer Hellendoorn weer de vertrekplaats Vriezenveen en reden we dezelfde route nogmaals. Maar…..we waren wel klokslag 1300 uur in Raalte. (en ik mag een beetje zeiken, want gisteren ben ik zelf nog veel meer het schip in gegaan en heeft Jan uiteindelijk wel de juiste route gevonden.)

Over de Horeca bij het museum zal ik niet veel uitweiden, het kwam er op neer dat 12 kleine broodjes een kokkie bijna 2 uur tijd kosten. Het museum zelf vond ik wel de moeite waard. Prachtige Harleys en Indians, zijspannen met bladvering, oude attributen etc. etc.Na het museum namen we afscheid van Jan en Pia. Zij gingen met de trekker-oplegger terug naar Zeewolde.

Omdat de lunch nogal laat gevallen was en we nog geen zin in Chinezen hadden gingen Ruben en Carina na een sappie ook de tassen pakken en richting huis.

Zoals gezegd gingen we wat later chinees halen en werd er die avond nog fanatiek gekaart. Het ging immers wel om geld…Ja!!! Wel 5 stuivers per rondje!!! Ik weet niet precies meer wie wat gewonnen heeft maar kan me niet aan de indruk onttrekken dat de familie Janssen een stukje van de vers aangelegde oprit bij de Kasteelhoeve heeft terugverdiend.

En zo komt er alweer een eind aan zo’n weekend. We hebben nog mazzel gehad met het weer, want zowel de vrijdag, zaterdag als zondag hebben we geen regen gehad tijdens het toeren, maar dat werd tijdens de terugreis naar Zwolle op maandag helemaal goedgemaakt.

Bij deze wil ik (uiteraard) alle deelnemende vrienden hartelijk bedanken voor een heerlijk weekend. Ik heb het prima naar m’n zin gehad. Jammer dat we er niet allemaal het hele weekend konden zijn, dan had het nog leuker geweest.

Volgend jaar een 300 km zuid-oostelijker??

Groetjes,

Onno.