Bambitreffen 2007.


Potvolblommennogantoe, zit ik dit verhaal voor de 2e keer te tikken. Heb net Jan al een mailtje gestuurd dat ik z’n verhaal over Tsjechië kwijt ben…….pokke-pc. M’n hele map met kopie voor het clubblad is niet meer te openen. Geen idee hoe het komt. Maar goed, met frisse tegenzin wederom dus maar aan de tik…….

Het zag er dit jaar niet goed uit. Weersvoorspellingen waardeloos, poot in het verband en dus niet op de motor, dus ik had eigenlijk weinig zin. Mijn lieve vrouwtje wilde echter wel graag en aangezien we ook al een kennel voor de hond geregeld hadden, besloot ik toch maar te gaan en er maar het beste van te maken. Krukken mee en we zien wel waar het schip strand.

Met Ruben in het kielzog werd de rondweg van Eindhoven vlot genomen. We hebben zelfs niet stil gestaan, een unicum!!

En tegen 13.30 uur waren we op Landgoed ‘de Advocaat”. Tent opzetten, hoed opzetten en bij de nissenhut waren de eerste Budeltjes warempel lekker van smaak.

Deze Vrijdag waren er meer BMC-ers dan andere jaren. Johnny, Bert, Gert, Piet, Andre, Loempia, Wim (en Naomi, Michel en Andre), Jacques, Dorine (en Bas), Ruben, Els, Akke, Marcel, Jan v. S., Jan v., L., en ondergetekende.


De Vrijdagavond gaan we met een select groepje altijd uit eten in Weert. Dit jaar weer bij El Paso. Mexicaans of Texaans was de keuze. Maakt mij niet zoveel uit, als het maar vet en veul is. Veul was het zeker, want de Mixed Grill Extreem bleek een koekenpan vol vlees te zijn, en ik kreeg ‘m net weg.

Ook Jacques had er genoeg aan en dat wil wat zeggen………

Uiteraard kwamen er nog grote ijsen achteraan of koffie met sterk spul. Met de taxi weer terug en het was buiten bij de nissenhut nog lang gezellig.

 

 

 

 

 

 



De Zaterdag begon met wat regen. Echter, na de gebruikelijke uitsmijters als ontbijt klaarde het op en bleken de regenpakken niet nodig. Achterop bij Ruben was een hele ervaring. De laatste keer bij iemand achterop de motor was tig jaar geleden, dus de billen werden bij elke naderende bocht flink samengeknepen.

Dat lag niet aan Ruben’s rijstijl maar puur aan het feit dat je zelf de controle niet hebt. Ik zit ook niet lekker naast wie-dan-ook in de auto als ik zelf niet stuur.

De koffie met vlaai en veul slagroom zorgde dermate voor verstoring van de darmflora, dat het toilet in het vlaaien-etablissement vervangen moest worden door een oranje Boels-silo naast de voordeur. Volgend jaar kunnen ze die beter van te voren aanschaffen of er eentje lenen van MSV MiketheBike. Die hebben er toch zat.

Het rondje Weert werd een directe route naar Appie om chips, meloenen, een halfje melk (om de rust in de donkere gangen terug te krijgen) en wat frisdrank te halen.

Terug bij het treffen gingen we voor de tenten zitten babbelen, commentaar leveren op alles wat langs kwam, chippie snacken, blaadje lezen, slapie doen, enz. enz. Ondertussen kwamen ook Sil en Dagmar aan. Silvia dit jaar op (weer) een andere motor, een Suzuki GSR. Een prachtig apparaat. Naked, dus helemaal mijn stijl, en volgens mij de mooiste van alle motoren die ze tot dusver gehad heeft.

Ook Pia, Oscar en Jeanet kwamen aan en Andre’s vriendin, Monique. Later op de middag, we zaten al bij de nissenhut in te pilzen, kwamen Karin en Saskia er ook bij. Karin kennen we allemaal, maar Saskia leek in eerste instantie een heel onschuldig lief meisje. Maar zodra de dop eraf ging hadden we in de gaten dat dit geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken.

Vanaf 18.00 uur was de nassi verkrijgbaar, maar die vond ik wat minder dan andere jaren. Zodra de barbecue dus op wenkbrauwschroeiend niveau was, wijdde ik me aan de koteletten en worsten. Voordeel van zo’n hete barbecue is dat sommige vrouwen er aantrekkelijker vandaan komen dan dat ze erheen lopen…………. (waxen is pijnlijker)

Na het vlees is het tijd voor meloenen. Nee, weer geen wet t-shirt contest dit jaar, maar de Galia van Appie ging eraan.

Onderstaand clublid probeerde zich nog te verschuilen achter de schil, maar de foto was al genomen. De meloenen waren waarschijnlijk ERRUG LEKKUR dit jaar.


 

 

 

 

 


Nog wat later dacht Ruben nog wat knoflooksaus bij Els in het oor te zien, en dat moest er natuurlijk uit. Hij kon er ongestraft mee weg komen omdat Carina dit jaar alleen op Zondag langskomt.

 

 




 

 


De avond was zeer aangenaam van temperatuur en het bleef nog lang vochtig.


                                                                                                            De Zondag.

Regen. Shit. Niet zozeer voor ons, maar voor de rit met zijspannen en bewoners van de Pepijn-klinieken.

Maar mijn gebed naar Pelleboer heeft geholpen want op het moment dat de ochtendrit vertrok brak de lucht open en werd het droog. En het bleef de hele dag mooi!!!!

Kijk, dat ik de ochtendrit in de bus zat, oké. Met mijn pootje, goed excuus. Dan gaat mijn vrouw natuurlijk gezellig mee, en Carina en Gaby (waren er vanochtend al vroeg bij), en Dorine en Bas, logisch…ook met de bus. Maar die andere grote kerels???? Gert, Jacques, Ruben, Marcel….bang voor een beetje water, mannen??????

Er zaten meer BMC-ers in de bus dan dat er in de stoet reden!! Gelukkig vielen we niet op, en konden we ook eens ongegeneerd tegen de ramen kwijlen. Je zag de medelijdende blikken van de omstanders langs de weg: ‘Ach, kijk toch eens…die zijn er erg aan toe…laten we maar even zwaaien…………”

s’Middags bleven Akke en ik op het terrein en aanschouwden we de stoet van de middagrit toen die vertrok. Na 23 jaar krijg ik daar nog steeds kippenvel van….

Bijna 20 minuten lang, 1 motoragent en 1 politiewagen voorop, 3 bussen, 2 groepen verkeersregelaars van Mike the Bike, bijna 90 zijspannen, een paar honderd solomotoren, dan nog wat vrachtauto’s van Kuipers Straalbedrijf, en nog een enkele agent achteraan. Een fantastisch gezicht.

Na een kort slapie werd ik gewekt door Gerard Joling die buiten de tent akelig zat te lachen. Het bleek echter Marcel te zijn. Gelukkig maar.

                                                                                  


Ook deze Zondagavond met Vuurtorenbier, Oud bruin, Budels, Galia, wazige fruit-mix-drank, koteletten en speklappen, lootjes en prijzen (Jan en Gerard wonnen een kostbaar kleinood), slap geouwehoer en zware gesprekken was zeer de moeite waard.

Maar aan alle leuke dingen komt een eind. Zo ook aan het voor mij 23e Bambitreffen en ook aan dit verhaal. Oh ja, voor Bert en Silvia was het een jubileum, de 10e keer in Weert, en het treffen werd voor de 32e keer georganiseerd.

Heb ik iemand of iets niet genoemd?? Klim dan zelf in een schrijfhout en stuur het naar de redactie.

                                                                                                        Alvast allen een fijne vakantie!!
 


                                                                                                                     Groetjes, Onno.