Oranjerit 2006.

 

De weergoden waren gelukkig op onze hand en niet op die van de weer-voorspellers. Want dan was het niet best geweest. Maar nu scheen de zon, en de temperatuur ging ook net.

 

Ik was pas na tienen in Baarn omdat ik de dag ervoor een 24-uursdienst van de brandweer had gehad. (Uiteraard weer zonder enig incident van betekenis, wanneer heb ik die mazzel nou eens) 

9.00 uur thuis, vlug de motor-outfit aan, vrouw en kind een zoen, en daar gaat die man weer die zondags het vlees snijd……….

 

Met tegenwind over de A28 naar Baarn, ook nog over moeten op reserve vlak voor afslag A1, dan ben je wel aan een bakkie toe bij aankomst in de Trits.

 

Loop je de hal in, zitten daar een stel (…..??......) te zwaaien en gek te doen achter de inschrijftafel dat je denkt zijn ze nou blij om me te zien of…………………..???

Blijken ze de ingang van het restaurant in de Trits veranderd te hebben, ik liep er voorbij. Dat was dus de reden voor het stukje non-verbale expressie dat in een beetje opera niet misstaan zou hebben.

 

Kwart voor elf verlieten Ruben en ik de Trits, uitgezwaaid door Jan v. L., Hetty en Carina van de inschrijftafel, richting Hilversum.

De bekende weg over Anna’s Hoeve werd al gummend genomen, en we belandden achter een groepje motoren die we volgden door Hilversum.

Via de wijk Trompenberg belandden we voor het groepje omdat ze even niet wijs konden uit de routebeschrijving. En zo was voor ons de weg weer vrij. Via s’Graveland en Ankeveen de Loodijk op ri. Diemen. Als je een route in Noord-Holland wilt uitzetten kom je vanuit het Gooi altijd tegen Amsterdam aan. Of je moet een stuk snelweg nemen. Het is kiezen uit twee kwaden. Persoonlijk vind ik dat stukje Amsterdam geen probleem, maar ik weet daar de weg. En je komt langs de heilige grond van ‘de Meer’. Daar stond vroeger het Ajax-stadion waar ik de keel heel wat keren

schor-gejuichd heb voor grootheden als Lerby, Tahamata, Tsjeu la Ling, Kieft en vele anderen.

 

Na de Schellingwouderbrug is het stadsleed dan weer snel voorbij, want we gaan achter de dijk langs het Markermeer naar Durgerdam, en verder naar Uitdam.

Daar stond op een dijk ineens de fotograaf die van iedereen een plaatje maakte. Niet bijster duidelijk aangegeven, en qua foto’s ook niet zň. Hij heeft in het verleden veel mooiere, echte, foto’s gemaakt.

Verderop gingen we de polder in om via Zuiderwoude, Broek in Waterland en Ilpendam, Purmerend –zuid te bereiken alwaar de toercommissie als eettip “Caddy’s American Dinner” in de route vermeld had.

 

Dat was geen verkeerde tip.

 

De ‘dinner’ was helemaal in de jaren ’50/’60 stijl aangekleed met een echte Amerikaanse slee bovenop de bar. Ook de kaart was in stijl, en we besloten samen een Bar-basket met union-rings, chickenwings, potatoechips en Japaleno-peppers te nemen.

Ik hou persoonlijk niet zo van erg heet eten, maar de pepers waren gelukkig niet zo spicy. Heter werden wij, oude mannen, van de Japaleno’s van de serveerster die in een iets te krappe bh geperst waren.

Na nog een broodje gezond en Cheese-fries (door de laag ‘cheese’ zag je de ‘fries’ niet meer) gingen we weer op weg. Hadden we voor de pauze nog wat druppels op de helm gehad, nu scheen het zonnetje weer zeer aangenaam. Via Neck, Jisp en Wormer richting Spaarndam waar de pont over het ‘Amsterdam-Noordzee-kanaal genomen werd. Halfweg, Lijnden, Aalsmeer, Uithoorn, Amstelhoek, Abcoude, we kwamen door een streek waar ik al zeker twee jaar niet meer gereden had en wat ik een zeer leuke route vond.

Via de Vreelandseweg terug richting Loosdrecht en Hilversum en de Soestdijkerstraatweg naar Baarn.

 

Terug in de Trits werden we verwelkomd door Els en Karin die de honneurs van de uitschrijftafel waar namen en Jacques en Dorine zaten er ook!! Helemaal uit het verre St. Joost om hier de Oranjerit te rijden!!

Helaas heb ik ze maar kort gesproken omdat ikzelf ook nog een stukje naar huis moest rijden. Dan was ik in ieder geval nog een avond thuis dit weekend.

 

Met 120 inschrijvingen een redelijke opkomst uit den lande, redelijk weer, en een toppie lunchbreak.

De route vond ik prima, veel smalle weggetjes, leuke stuurdijken, stukken bos, polder, water, kortom…toercommissie en bestuur bedankt.

Ook dank aan de Trits-bemanning, zonder jullie geen Oranjerit.

 

Groetjes,  Onno.