Oranjerit

 

Uit de tijd dat ik nog lang geen BMC-lid was en de Oranjerit begin 90-er jaren een aantal malen heb gereden, kon ik me herinneren dat er in de Trits soms geen doorkomen aan was.

Om een inschrijfformulier te bemachtigen moest de arm in de telescoopstand en het inschrijven zelf ging ook niet zonder slag of stoot.

 

Anno 2006 komen alleen de bikkels nog die zich niet laten weerhouden door enige voorspelling van welke aard dan ook.

De opkomst van ruim 300 rijders behalen we al lang niet meer en de laatste jaren konden de handjes worden dichtgeknepen als de teller stopte bij 180. Voor veel clubs nog steeds utopische aantallen.

Toch hebben 120 rijders uit het toeraanbod onze rit gekozen en alle slechte voorspellingen ten spijt de 180 kilometers verreden.

 

Evenals voorgaande edities passeerden ook dit jaar een divers publiek de inschrijftafel.

Rijder A. Boot van MTC Noord, met zijn 82 jaar de oudste rijder (met een nieuwe motor in bestelling en zichtbaar verguld met het verkregen kleinood) had er al flink wat kilometers op zitten.  Hij had overigens voor het laatst bij ons gereden in 1994 en wilde zijn Oranjeritjaarhangercollectie aanvullen.

Zijn toermaat, M. van Wijngaarden, ook van MTC Noord, een slagje jonger maar met als woonplaats Marssum, bleek de verstkomende rijder vanuit Nederland.

De enige Belg in ons midden had veruit de meeste kilometers verreden om in Baarn te geraken. Helaas voor Polleke telt alleen alles op nationaal niveau.

Buiten de WIMA’s om waren er dit jaar opvallend meer vrouwelijke rijders en Keizer Karel uit Nijmegen was de grootste club met een afvaardiging van 9 rijders.

 

Op een Drent na (waarschijnlijk uit een dorp waar je tijdens Koninginnedag een kanon kan afschieten zonder slachtoffers te maken) die aangaf dat als we volgend jaar weer ‘die kant opgaan’ hij niet meer komt, had iedereen het naar zijn/haar  zin gehad. Er was zelfs een rijder die de rit zeer de moeite waard vond te bewaren om deze nogmaals te rijden.

Zo zie je maar. Zoveel mensen, zoveel wensen.

 

Benieuwd wat de reacties zijn op ons doorlopend evenement die al zijn weg heeft gevonden naar diverse rijders. Heel stiekem geef ik toe dat het doorlopend evenement mijn favoriet is, maar mijn afwijking is dat ik gek ben op bomen en groen en rode vlekken krijg van rotondes, verkeerslichten, nieuwbouwwijken en industrieterreinen.

 

Gezien de inspanningen van Carina publicaties in de plaatselijke kranten te hebben geregeld, hoopt het voltallige bestuur op deelname van veel bestaande maar ook nieuwe rijders aan onze 1e avondrit op zaterdag 20 mei die samenvalt met clubavond.

Met deze nieuwe activiteiten en een samenwerkingsverband met MultiForce (met dank aan Jan van Slooten) voor de avondritten is BMC een nieuwe, naar verwachting succesvolle weg ingeslagen.

 

Karin Hogenbirk