Clubrit mei.

 

Het was de hele week eigenlijk vies warm geweest voor de tijd van het jaar. Zeker als je (zoals ik) in een bedrijf werkt waar de naam ‘terraskachel’ eigenlijk beter bij de machine past waar je aan werkt dan de naam ‘drukpers’. Het was dus de hele week al zweten geweest. GELUKKIG was er voor het weekend minder warm weer voorspeld, want de toercommissie had de 15-dorpentocht van MC West-Friesland voor deze 14e mei gepland.Achterlijk vroeg, dat wel. 07.30 uur ging de wekker al want de meute zou vanaf de Brink om 08.15 uur vertrekken. Nou snap je zelf natuurlijk ook wel dat ik vanuit het pittoreske Zwollè niet eerst naar Baarn ga als ik naar Nibbixwoud moet.

Maar de 97 km die de routeplanner aangaf via de dijk Lelystad-Enkhuizen is allemaal 2-baans, en daar ging volgens diezelfde Map 24 zo’n 1,5 uur tijd in zitten. Ik dacht zelf het wel in een uurtje te kunnen doen, en dus reed ik acht uur nog helemaal schoon weg.

 

Het weer was perfect. Flink wat wolken waar met enige regelmaat de zon tussendoor piepte en een lekker fris temperatuurtje. Ijsselmuiden, Dronten, Swifterbant, Lelystad en ik was nog steeds netjes. Zeg maar, op z’n moederdags… 

Op de dijk naar Enkhuizen had ik de wind recht in, en dat bleek niet fijn te zijn. Er zweefden namelijk boven de berm van de dijk hele wolken met insecten die door de wind nu allemaal naar mij toe werden geblazen….. hellepie!!!!

 

Dan wordt je weer met je neus op de ..insecten..gedrukt wat betreft de voordelen van een grote stroomlijn voor je stuur. Binnen no-time moest ik twee kijkgaatjes op mijn vizier poetsen om nog wat te kunnen zien.

Gelukkig was er meteen na de dijk een benzinepomp alwaar ik onder de verbazende blikken van 2 koters achterin een auto het vizier van een lage dode insecten-smurrie bevrijdde. De rest van de outfit viel gelukkig wel mee omdat ik redelijk in elkaar gedoken was. Nog een kleine 20 km naar Nibbixwoud en om net even over 9 zat ik aan de koffie.

 

Een klein kwartiertje later kwam de rest van de meute binnen. Nou ja, meute. Els en Ruben. Waar zijn toch al die leden die zo graag eens toeren????? En zo gingen we met dit illustere drietal op pad. De grote Pan European voorop, de race-Honda in het midden en de naked XJR als hekkesluiter. De route begon meteen schitterend. Prachtige slingerwegen door mooie natuur waar de zon zich steeds meer liet zien. Wognum, Zuidermeer, Rustenburg, Oterleek en zo ging het richting Alkmaar. Het was vandaag moederdag en dat was te merken.

                                      

Bloemenwinkels waren open en her en der zag je volk van allerlei pluimage met bloemen lopen. Voor Ruben werd het op een haartje na bijna Miauwdag, want er stak zonder op of om te kijken zo’n k……..-beest de weg over en hij kon ‘m nog nèt ontwijken. Ik trok vlug m’n pistool, maar de kat zat al in de bosjes…mazzelaar. Verderop in de route kruisten ook nog een vogel en een eend met kuikens Rubens pad. Waarschijnlijk zochten ze gewoon het gezelschap van deze dierenvriend.

 

Alkmaar, Bergen, Egmond Binnen, Limmen, en de routebeschrijvingen werden steeds vreemder.

Wat denk je bijvoorbeeld van punt 27; Rechts Ri. Bergen 4 (na tunnel,2vkl,rtd,1vkl) Bergerweg.

Probeer dat maar eens te lezen en tegelijkertijd het verkeer in de gaten te houden.

Verderop nog zo een, punt 85; Rtd. Re 1e afsl VKL rechtdoor Rtd rechtdr 2e afsl N232 volgen   N232

Het leek werkelijk nergens naar. Dat we er toch redelijk uit gekomen zijn komt alleen door de toer-ervaring die we met z’n drieën in de strijd gooiden.

 

Ook bij deze rit was een fotograaf aanwezig. Hij maakte foto’s van voren en alleen als je wat harder ging dan toegestaan.

 

De lunch gebruikten we bij Cafe Restaurant La Ronde, een sjieke gelegenheid vlak voor het veer over het Amsterdam-Noordzeekanaal bij Spaarnwoude. Ze hadden al voor drie personen gedekt op het terras, dus daar namen we maar plaats. We bleken op de gereserveerde plek van de fam. Opzeeland te zitten die moeders mee namen voor de lunch om de nalatenschap veilig te stellen. Zij werden nu ergens anders geparkeerd.

3 Italian Sandwiches later gingen we voldaan richting pont om weer richting West-friesland te varen.

 

Vrijwel meteen na de pont misten we een puntje in de route en na een x-aantal kilometers rechtdoor dacht Els een punt in de beschrijving te herkennen en moesten we na het spoor Re., de N203 op. Nee Els, we moeten Li., want anders gaan we richting Amsterdam. Dus wij Links. Weer enige kilometers later toch maar op de kaart gekeken en wat bleek…ELS HAD GELIJK. We hadden toch Re. gemoeten na het spoor.

 

Verder kwamen we nog door Driehuizen, Graft, Noordeinde en Grootschermer alwaar we op de Molendijk een oud kadaver in een oude Ascona voorbij moesten zien te komen. Die ging waarschijnlijk op bezoek bij moeders van dik in de 100 en had sinds moederdag vorig jaar niet meer achter het stuur gezeten.

 

Via Avenhorn en De Goorn belandden we weer in Nibbixwoud in de kantine van de IJsclub. We namen nog een sappie met als achtergrondmuziek een leuke meezinger met als titel, ‘ik zie geen flikker in de darkroom’, en mooier kon de dag niet meer worden. Nog wat foto’s gemaakt voor op de site, en we gingen huiswaarts.

De insectenplaag op de dijk was iets minder omdat ik nu wind mee had, en na nog een stop bij een prachtig veld met rode bloemen, alwaar ik de XJR voor de zoveelste keer vereeuwigd heb, reed ik tegen half 6 Zwolle binnen en kon vrijwel meteen het vlees gaan snijden.

 

Jammer van de geringe opkomst bij deze clubrit, maar het was er niet minder leuk om. Ruben en Els bedankt.

 

Groetjes,   Onno.